هند آيد، تا او را [1] از طرف طمغاج [و تنكت] مسرعان خبر آوردند، كه خانان تنكت [2] وطمغاج عصيان آوردند، وآن مملكت نزديك است، كه از دست (او) برود، بضرورت از كوهپايهاء كيرى [3] مراجعت كرد وآن كوهها همه برف گرفته بود، فرمود: تا برف ميروفتند، واز پشته [4] بلاد غزنين وكابل، بطرف تركستان وكاشغر باز رفت، واز كيرى در عين زمستان ا [و] كتاى را با لشكرها (ى مغل) بطرف غور وخراسان فرستاد، اوكتاى بموضعى آمد، ميان [5] غور وغزنين كه آنرا پل آهنگران [6] گويند، نزديك فيروز كوه و [از] آنجا لشكر گاه كرد، وسعدى چربى، ومنكده چربى [7] وچند [8] نوئين (ديگر را با لشكر گران) نامزد سيستان كرد وابكه نوئين [9] را كه منجنيقى خاص چنگيزخان وده هزار مغل منجنيقى در خيل او بود (ه اند) نامزد حصار اشيار [10] غرستان [11] كرد والجى [12] نوئين را نامزد جبال غور وهرات كرد في الجمله بهر طرفى از اطراف غور وخراسان وسيستان شحنگان وحشمها نامزد شد، وتمامى

[1] مط ومب: اما او را

[2] در برخى از نسخ خطى مط: ننكت هم بوده، ودر اصل تنكب هم آمده ولى تنكت بضم كاف شهرى بود از شاش در ماوراى سيحون (مراصد ص 99)

[3] كذا در مط ومب واصل شرح آن در تعليقات آخر كتاب خوانده شود (40)

[4] كذا در اصل ومط ومب: راورتى اين كلمه را به منطقه وناحيه ترجمه كرده، وگويد كه در برخى از نسخ شعب است، ودر بعض (شيته) وپشته يا (سته) هم آمده، ولى پشته يعنى طرف واپسين وپشت بلاد كابل وغزنين هم درست خواهد بود، وممكن است از راه اقصاى لغمان وصافى وتگاب از دامنه هائى هندوكش گذشته باشد. كه شمال شرقى كابل است واين مطلب چند صفحه بعد باز از طرف مولف تصريح شده وبه تعبير بلاد پشت ذكر شده است بآنجا رجوع شود.

[5] اصل: كه در ميان

[6] آهنگران شهر معروفى بود، مقر سلاطين سورى غورى، كه در بين جغرافيون مشهور وتاكنون هم بقاياى آن بهمين نام پديدار است ولى اين كلمه در اصل خوب خوانده نمى شود

[7] مط ومب وراورتى: جزبى، راورتى از نسخ خطى منكدهو، ومنكده را بدو صورت مىورد.

[8] مط ومب: جند نوين، ولى جند اسم نبوده وطورى كه راورتى ترجمه كرده عدد مجهول است

[9] كذا در اصل وراورتى، مط ومب: ايكه نوين

[10] شاهان غرجستان را شار مى گفتند كه معاصر بودند با سامانيان وغزنويان، مؤلف اين كلمه را باصول عربى جمع كرده واشيار نوشته

[11] مط ومب وراورتى: غرجستان

[12] كذا در اصل مط ومب وراورتى، ولى مورخين ديگر اين نام را ايل چيكداى (ايلچيگتاى) نوشته اند (حبيب السيزج 3 ص 16 وغيره)