كه جمال الدين چست قبا را با خود به هندوستان بيار [د] تا آنجا سلطان شمس الدين را خريده شود.

بر حكم آن فرمان، نظام الدين ايشان را بدهلى آورد، سلطان قطب الدين او را بيك لك جيتل [1] بخريد، آن ترك ايبك نام را طمغاج [2] نام كرد وامير تبرهنده شد، در مصاف سلطان تاج الدين يلدوز كه با قطب الدين بود شهادت يافت، وسلطان التتمش طاب ثراه سر جاندار [3] شد، وسلطان قطب الدين ايبك او را فرزند خواند، وبخود نزديك گردانيد، وهر روز جاه وشرف او زيادت شد. چون آثار رشد در حركات وسكنات او ظاهر وباهر بود [4] مرتبه بمرتبه او را [5] بدانجا رسانيد، كه امير شكار شد، بعد از ان چون كاليور فتح شد، امير كاليور شد، پس از ان اقطاع قصبه برن ومضافات آن يافت.

بعد از ان بچندگاه، چون آثار جلادت ومبارزت وشهامت او ظهور كلى پذيرفت وسلطان قطب الدين آن معانى [6] مشاهده كرد، ملك بداونش گردانيد، وچون سلطان معز الدين سام از سفر خوارزم مراجعت كرد در مصاف اند خود هزيمت با لشكر خطا افتاد، قبايل كوكران تمرد وعصيان آغاز كردند از غزنين عزيمت غزو آن جماعت كرد. سلطان قطب الدين حشم هندوستان بحكم فرمان آنجا برد، سلطان شمس الدين با حشم بداون در ان خدمت برفت [7] ، ودر وقت هيجا وهنگام غزا، سلطان شمس الدين طاب ثراه با برگستوان در ميان آب جيلم كه آن مخاذيل بدان پناه ساخته بودند در راند ومبارزت بسيار نمود، وبزخم تير كفار را منهزم گردانيد، وكار محاربت او اندران آب بجائى رسيده بود، كه كفار را از اوج موج، به حضيض دوزخ ميفرستاد كه: اغرقوا فادخلوا نارا [8] .

در اثناء آن جلادت (و جهاد) نظر سلطان [غازى] معز الدين عليه الرحمه

[1] مط: چيتل، كه بقول غياث اللغه مسكوك سيمى است، در عصر آل بابر يك دام عبارت از 25 جيتل بود، كه (پنج) دام مساوى دو آنها كنونى هند مى شود.

[2] فرشته: طغان

[3] ايليوت ترجمه سرجاندار را چيف آف گارد ز (قوماندان دسته محافظ شاهى) نوشته (ر: 52)

[4] مط: وباهر ميديد.

[5] مط: مرتبه او را

[6] مط: اين معنى

[7] مط: در خدمت او برفت

[8] قرآن، نوح 25