قطب الدين الحسين بن العلى الغورى [1] ، الملك الكبير عز الدين محمد سالارى.

مهدى. الملك (الكبير) عز الدين طغرل طغان خان [2] ملك لكهنوتى.

الملك الكبير قمر الدين قيران تمر خان [3] . الملك الكبير عز الدين [بلبن] كشلوخان ملك السند والهند. ملك الكبير قراقش [4] خان ملك لوهور الملك (الكبير) والخان المعظم بهاء الحق والدين الغ خان بلبن [5] .

الملك الكبير سيف الدين ايبك الب مبارك باربك الدجانى [6] .

الملك الكبير تاج الدين سنجر شيرخان (ملك اوده) الملك (الكبير) جلال الدين خلج خان ملك خانى [7] ملك لكهنوتى واوده [8] الملك [الكبير] نصر (ت) الدين شيرخان ملك السند واللوهور [9] . الملك الكبير سنجان [10] ايبك خطائى (ملك كهرام) . الملك [الكبير] اختيار الدين دوخان تكتم [11] .

الملك الكبير نصر (ت) الدين (ارسلان خان سنجر چست) [ملك اوده] .

الملك الكبير سيف الدين [ايبك] بلكا [12] خان ساتى [13] . الملك الكبير تمر خان سنقر عجم [14] ملك كهرام. الملك (الكبير) نصر الدين محمود-

[1] در اصل كلمات بعد از بن العلى خوانده نميشود، الغورى از مط است

[2] اصل: طول طوعانحان. مط: طغرى طغان خان.

[3] مط: الملك الكبير تمر خان قيران ملك اوده ولكهنوتى.

[4] مط: والش خان.

[5] اصل: الوخان، مط: بلبن الف خان در اصل هر جا عوض الغ خان، الوخان است، وبعضى مورخان هم الف خان ضبط كرده اند، ولى اين غلطى ناشى از نقص رسم الخط وسهو كاتبانست، كه اگر الغخان را متصل بهم ديده اند، آنرا الفخان نوشته اند، به فاى عربى نه به غين منقوط. كه در صورت اتصال دو كلمه الغ وخان در نسخ خطى اشتباه. روى ميدهد، مثلا در بعضى نسخ فرشته: الغ خان ودر برخى الف خان است. سبحان راى در خلاصه التواريخ (1107 ه) هم آنرا الف خان خوانده وضبط كرده است (ص 195 - 197) ولى ما درين كتاب مانند مط: الغ خان را در متن مينويسيم، واختلافات نسخ كه الو والف است در حاشيت مىوريم.

[6] كذا در اصل. مط: سيف الدين ايبك مبارك بار بك كشلى خان.

[7] اين كلمات در اصل خوب خوانده نميشود.

[8] مط: لكهنوتى كره

[9] مط: السند والهند.

[10] اصل: سحان

[11] اصل صاد الدين اورخان نلبم؟

[12] اصل: ملكا

[13] اصل: سابى، بدون نقاط

[14] مط: عجمى