بحضرت بازگشت، دوشنبه دوم ماه رمضان سنه ست، بدار الملك جلال وصول بود، بيست وهفتم شوال سنه ست وخمسين وستمائة، ارسلان خان وقلج خان بخدمت درگاه پيوستند، با [1] چندان مخالفت وتفرقه ولايات، كه از ايشان در وجود آمده، الغ خان معظم تربيت ونواخت واهتمام، وحسن عهد وتيمار داشت، در باب ايشان چندان مبذول داشت از غايت كرم ونهايت حلم وتربيت ملكانه، وعنايت خسروانه كه بنان وبيان از تحرير وتقرير آن عاجز آيد، حق تعالى او را در عصمت خود باقى داراد بمحمد وآله [2] [و بعد] از مدت دو ماه ملك [3] لكهنوتى به قلج خان [4] وبلاد كره به ارسلان خان بحسن تربيت الغ خان معظم حواله شد، چون سال سنه سبع وخمسين وستمائة نو شد، رايات اعلى سيزدهم ماه محرم سنه سبع، از حضرت نهضت فرمود، وسراپرده جلال در ظاهر دهلى نصب شد، الغ خان اعظم خلدت دولته در حق شيرخان كه پسر عم او بود، تربيت واجب داشت، وپيش مسند اعلى عرضه داشت كرد، تا تمامت ولايت بهيانه [5] وكول وجليسر [6] ومحروسه كاليور حواله او شد [و] آن تفويض يكشنبه وبيست ويكم ماه صفر سنه سبع وخمسين وستمائة بود، چون آن سال [7] بواسطه آنچه [8] دل نگرانى بحمد الله (كه) نبود، رايات اعلى را زيادت نهضت نشد.

روز چهارشنبه چهارم ماه جمادى الاخرى سنه سبع وخمسين وستمائة از بلاد لكهنوتى خزانه ومال وظرايف بسيار، با دو زنجير پيل بدرگاه جلال رسيد، الغ خان [9] معظم در ان باب [بحكم] حسن اهتمام (و) تربيت فرمود، ومقطع لكهنوتى عزيز الدين بلبن يوزبكى [10] را كه فرستنده آن مال وپيل بود، از حضرت اعلى مثال اقطاع دادند، وآن بلاد بر وى مقرر داشت [11] وبجهت او تشريفات ارسال كرد.

چون سال سنه ثمان وخمسين وستمائة نو شد، وماه صفر درآمد، الغ خان معظم را عزيمت نهب كوهپايه اطراف حضرت مصمم گشت،

[1] اصل: تا

[2] مط: بمحمد صلى الله عليه وآله وسلم اجمعين

[3] مط: ممالك

[4] مط: در متن قتلغ خان، در حاشيه بحواله نسخ خطى: قلبج خان يا قلج خان

[5] اصل: بهتانه

[6] اصل جتيسر،

[7] مط: وباقى آن سال،

[8] مط: آنكه

[9] اصل: الوخان

[10] مط: اوزبكى كه در بعضى نسخ خطى اوربكى ولو زنكى هم آمده

[11] مط: داشتند