ثقات چنين روايت كرده اند: كه جغتاى ملعون مدام در ايذاء مسلمانان جد مى نمود، واسباب مىنگيخت، تا بلاء وزحمتى بر اهل اسلام لاحق گردد، وبقيه مسلمانان را قلع كند، ومستأصل گرداند، چنانچه از مسلمانان به هيچ موضعى علامتى وبقيه يى نماند، ودر انتشار آن فتنه قصد وكوشش مى كرد، وجماعت مغلان وديگر نوينان وبهادران را بران ميداشت، تا از مسلمانان كلماتى وحركاتى باوكتاى ميرسانيدند، كه موجب زحمت وضرر (اهل) اسلام ميبود، وسبب قمع وهلاك ايشان ميشد، تا وقتى كه يكى از رهبانان بت پرست كه بزبان تركان اين جماعت را توينان [1] ميگويند، بران داشت، تا پيش [2] اوكتاى آمد، وگفت من چنگيزخان را در خواب ديدم، مرا فرمان داده است تا بتو برسانم، تو كه اوكتاى وپسر او نصب كرده چنگيزخانى [3] (به هيچ) وجه آن فرمان را مهمل نه گذارى! واز ان يسه [4] عدول وامتناع (نه) نمائى! نبايد كه رضاى چنگيزخان در نيابى! وآن فرمان آنست: كه چنگيزخان فرموده است، كه مسلمان بسيار شده است [5] وبعاقبت بر افتادن ملك مغل از مسلما (نا) ن خواهد بود- اكنون مى بايد،

[1] مط ومب: نونيان، راورتى واصل: توينان واين صحيح است، چه كشيشان بت پرست بودائى مغلى را بخشى وتوين مى گفتند (تاريخ استيلاى مغل از عباس قبال ص 86) وجمع آن توينان است بقول بار تولد توين تاكنون در منگوليا بر روحانيون بودائى اطلاق مى شود، چنانچه عوفى گويد كه بزبان خطائى نيز چنين است (تركستان 389) بلوشه در بين او يغور نيز همين كلمه را نشان داده وآنرا مأخوذ از تپه سوين TAPASVIN سنسكريت ميداند كه در پالى تپه سى شده است (تاريخ مغل 2 و313) .

[2] مط ومب: تا به نزديك اكتاى

[3] مط ومب: چنگيزخان

[4] مط ومب: واز ان پس

[5] مط: اند