باشارت ملك تاج الدين حسن سالار خرپوست باسفزار [1] رفته شد تا راه كاروانها بكشادند، واز اسفزار بطرف قاين واز آنجا به قلعه سر تخت [2] وجواشير [3] وفرمانده بلاد قهستان در ان وقت محتشم شهاب منصور ابو الفتح [4] بود، او را دريافتم در غايت دانائى بعلم وحكمت وفلسفه [5] چنانچه در بلاد خراسان مثل او فلسفى وحكيمى در نظر نيامده بود، غربا را بسيار تربيت مى كرد، ومسلمانان خراسان كه به نزديك او رسيده بودند [به حمايت وپناه مى گرفت، وبدين سبب مجالست او با علماء خراسان بود] چون امام عصر افضل الدين باميانى وامام شمس الدين خسرو شاهى [6] وديگر علماء خراسان كه به نزديك رسيده بودند، جمله را اعزاز فرموده بود، ونيكو داشت كرده چنانچه [7] تقرير كردند، كه در ان دو سه سال، فترات [8] نخست خراسان يك هزار وهفتصد تشريف وهفتصد سر اسپ تنگ بست [9] از خزانه وافر [10] او بعلما، وغربا رسيده بود.

چون شفقت وانعام ومجالست بر [11] مكالمت آن محتشم با مسلمانان بسيار شد جماعت ملاحده آن قصه ها [12] به الموت فرستادند، كه نزديك است تا [13] محتشم شهاب تمام [14] مال دعوتخانه را به مسلمانان دهد، از الموت فرمان (باز) رسانيدند تا او [15] بطرف الموت رود، ومحتشم شمس (الدين) حسن اختيار را بفرماندهى قهستان فرستادند، داعى دولت قاهره چون از (نزديك آن) محتشم شهاب مراجعت كرد بجهت خريدن ما يحتاج جامها (به) شهر تون [16] رفت واز آنجا به قاين واسفزار [1] وتولك باز آمد وبعد از چند گاه از تولك اتفاق خدمت ملك ركن الدين محمد عثمان مرغنى [17] طاب ثراه در سال سنه اثنى وعشرين وستمائة

[1] در مط ومب واصل وروارتى: اسفرار

[2] كذا در اصل مط ومب: مربخت كه در برخى از نسخ مط: زيخت ومربخت هم بوده، راورتى هم سر تخت نوشته وگويد كه در روضة الصفا اين نام (سر محت، سر محنت) آمده

[3] اصل وراورتى: جوار شير مط ومب: جوار سير ولى صحيح آن جواشير يا گواشير يا جو سير خواهد بود كه از مشهور ترين بلاد كرمان بشمار ميرفت، (اراضى خلافت شرقى)

[4] مط ومب: ابى الفتح

[5] مط ومب: فلاسفه

[6] اصل: جنوشاينى مط ومب وراورتى مانند متن

[7] مط ومب: چنان تقرير

[8] مط ومب: مدت نخست

[9] مط ومب: بسته

[10] مط ومب: خزانه فاخره او

[11] مط ومب: ومكالمت

[12] اصل: قصبا

[13] مط ومب: كه محتشم

[14] مط ومب: تمامت

[15] اصل: او را

[16] اصل: توان

[17] مط ومب: مرعشى