افتاد، به خايسار [1] غور، وباشارت [2] اين ملك سعيد كرت دوم به قهستان بوجه رسالت اتفاق افتاد، تا راه كاروانها بكشايند (و) از خايسار [1] بطرف فراه رفته شد، واز آنجا به قلعه كاه [3] سيستان، واز آنجا (بحصار كره، واز آنجا به طبس واز آنجا به قلعه مؤمن آباد واز آنجا) به قاين، محتشم شمس (الدين) را آنجا ديده [بود] شد، واو مردى لشكرى پيشه بود واز آنجا بطرف خايسار [1] مراجعت افتاد.

چون شهور سنه ثلث وعشرين [4] وستمائة درآمد، اين كاتب را كه منهاج سراج است، عزيمت سفر هندوستان مصمم گشت، بجهت ما يحتاج سفر هندوستان باجازت ملك ركن الدين محمد خيسار طاب ثراه بطرف فراه رفته شد تا قدرى ابريشم خريده شود، چون بحوالى فراه رسيده آمد، ملك تاج الدين ينالتگين خوارزمى كه در طبقه ملوك نيمروز ذكر او بتقرير پيوسته است، به مملكت سيستان نشسته بود واو را با ملاحده بجهت قلعه شهنشاه [5] كه در حوالى شهر نيه [6] است، خصومت افتاد (ه) [است] واز پيش لشكر ملاحده منهزم شد [ه] بطرف فراه آمد وخوف بر وى مستولى گشته [7] وآن جماعت معارف كه با او بودند از هر كه توقع مى كرد كه بطرف قهستان رود، وميان او وفرمانده قهستان محتشم شمس (الدين) مصالحه ومعاهده كند، هيچ يك از معارف (درگاه) او نمى يارست كه آن سفر اختيار كند، تا او را از رسيدن اين داعى كه منهاج سراج است بحوالى فراه خبر دادند جنيبت [8] ومستدعيان ومعارف باستقبال فرستاد.

و داعى را طلب فرمود، چون بخدمت او رسيده شد، التماس نمود كه بجهت صلح لطف بايد كرد وبطرف قهستان برفت وپسر ملك ركن الدين خيسار [9] هم درين مهم با تو موافقت خواهد كرد، ترا اسم رسالت واو را اسم توسط (باشد) .

[1] مط ومب واصل: خانسار، ولى مطابق به ضبط راورتى خانسار صحيح است، كه همان خيسار معروف بين غور وهراتست

[2] اين كلمه در اصل خوانده نمى شود، از مط ومب گرفته شد،

[3] اصل وراورتى: قلعه كاه مط ومب: قلعگاه، ولى صورت اصل صحيح است چه قلعه گاه از قلاع معروف سيستان بود، ودر تاريخ سيستان مكررا مذكور افتاده

[4] در اصل: يريده وخوانده نمى شود

[5] مط ومب وراورتى: شهنشاهى

[6] مط ومب:

بنه كه در حاشيه سينه، پنسه هم آمده ولى نيه يا نه شهر مشهورى بود كه پيشتر هم مذكور افتاد.

[7] مط ومب: گشت

[8] اسپ كوتل كه پيش سوارى سلاطين وامراء برند (غياث)

[9] مط ومب: خنسار؟