بىب.
[غين] : بيشه، آب چرك كه از جيفه روان شود، قيح و چركى زخم.
=الغَيْهَب-
ج غَيَاهِب [غهب] : تاريكى، اسب بسيار سياه، شب بسيار تاريك، مرد نادان و پليد و ناتوان.
=الغَيْهَبَة-
[غهب] : مؤنّث (الغَيْهَب) است.
=الغَيُوب-
[غيب] : مبالغه (الغَائِب) است.
=الغَيُور-
ج غُيُر [غير] : فا.
=الغَيُوم-
[غيم] من الأَيَّام: روزى كه آسمان ابرى باشد.