سرگردان كند.
مَوْمًا [موم] الرجُلُ: به بيمارى تب و ذات الجنب دچار شد.
=المُيَمَّم-
[يمّ] : مفع، آنكه در خواسته هاى خود پيروز باشد.
=المُيَمَّن-
[يمن] : آنكه با خود بركت و فرخندگى مىورد.
=المَيْمَنَة-
ج مَيَامِن [يمن] : بركت، سعادت، سمت راست.
=المَيْمُون-
ج مَيَامِين [يمن] : با ميمنت و بركت؛ «هو ميمونُ الطائِر» : او فرخنده فال است؛ «سِرْ على الطّائِر المَيْمُون» : با موفقيت و خوشحالى برو؛ «المَيْمُون لِقومِهِ او عليهم» :
باعث بركت بر قوم خود.
=المَيْن-
ج مُيُون [مين] : دروغ.
=المِينا-
ج مَوَانٍ [مين و وني] : هر لنگرگاه كشتى، بندر؛ «مِينا الساعةِ» : صفحه ساعت.
=المِيناء-
ج مَوَانٍ و مَوَانِئ [مين و وني] : بندر؛ «ميناء جَوِّيّ» : فرودگاه هواپيما، ماده اى سفت كه بر روى شيشه مالند؛ «مِيناءُ السّاعَةِ» : صفحه ساعت كه عقربه ها بر روى آن باشد.
=المِيهَة-
[ميه] : مرادف (الماهَة) و بمعناى بسيارى آب چاه است.
=المَيِّهَة-
[موه] : «ركيَّةٌ مَيِّهَةٌ» : چاهى كه آب بسيار دارد.
=المَيُود-
[ميد] : بسيار حركت كننده.
=المَيُوس-
[ميس] : پُر تكبر و خود بزرگ بين كه در راه رفتن بچپ و راست متمايل شود.