[هول] : ترس از امرى.
=هَيْلَلَ-
هَيْلَلَةً [هيلل] : «لَا إله إلَّا اللَّه» گفت.
=الهِيلْيُوم-
(ك) : گاز هيليوم كه نرم و غير قابل اشتعال است و در بالن از آن استفاده مى شود.
=هَيَّمَ-
تَهْيِيمًا [هيم] هُ الحُبُّ: عشق او را دلباخته كرد.
=هَيْمُ-
[هيم] : «هَيْمُ اللَّهِ» : بمعناى (ايْمُ اللَّه) :
سوگند بخدا.
=الهِيم-
[هوم] : شن زارى كه سيراب نشود؛- «قومٌ هِيمٌ» : مردمى تشنه.
=الهَيْمَى-
[هيم] : مؤنث (الهَيْمَان) است.
=الهَيْماء-
[هيم] : مؤنث (الأَهْيَم) است، بيابان بى آب؛- «لَيْلَةٌ هَيْمَاءٌ» شبى كه در آن ستاره ها ديده نشوند.
=الهَيْمانُ-
ج هِيَام و هَيْمَى. [هيم] : تشنه، آنكه به بيمارى تشنگى دچار شود؛- «رَجُلٌ هيمانٌ» : عاشق بيقرار.
=هَيْمَنَ-
هَيْمَنَةً [هيمن] : «آمين» گفت،- الطائرُ على فراخِه: پرنده بر روى جوجه هايش بال زد،- فلانٌ على كذا: فلانى ناظر و نگهدار چيزى شد.
=الهَيْن-
ج أَهْوِنَاء و هَيْنُون [هون] : مرادف (الهَيِّن) است.
=الهَيِّن-
ج اهْوِنَاء وَ هَيّنُون [هون] : كُند، خوار، زبون، ناتوان، آسان.
=الهَيْنَة-
ج هَيْنات [هون] : مؤنث (الهَيْن) است.
=الهِينَة-
[هون] : آرامش و وقار، اسم نوع از (هانَ) است.
=الهَيِّنَة-
ج هَيِّنَات [هون] : مؤنث (الهيِّن) است.
=الهَيْنَمَة-
[هينم] : صداى پنهان.
=هِيهِ هِيهِ-
[هيه] : كلمه ايست كه بر چيزى دور انداخته يا رها شده اطلاق مى شود و نيز بمعناى بسيار خواستن است.
=هَيْهَاتُ-
مرادف (هَيْهَاتِ) است.
=هَيْهَاتَ-
مرادف (هيهاتِ) است.
=هَيْهَاتِ-
اسم فعل بمعناى دور است، بعيد است؛- «هَيْهاتِ مِنّا الذلَّة» : تن بخوارى و زبونى دادن از ما بدور است.
=الهَيُوب-
[هيب] : آنكه مردم از او بترسند، آنكه مردم را بترساند.
=الهَيُوبَة-
مرادف (الهَيُوب) است.
=الهَيُوج-
[هيج] : «شي ءٌ هَيُوجٌ» : آنچه برانگيخته باشد، هيجان انگيز- اين كلمه در مذكر و مؤنث يكسان بكار برده مى شود.
=الهَيُوف-
[هيف] : تشنه، بسيار تشنه، آنكه زود بزود تشنه شود.
=الهِيُوفاريقُون-
(ن) : درخت يا گياهى است كه در نيمكره شمالى كشت مى شود و داراى خواص طبّى مى باشد.
=الهَيُول-
[هيل] : ذرات پراكنده در فضا كه در روشنائى خورشيد از روزنه داخل ساختمان به چشم خورد. اين كلمه يونانى است.
=الهَيُولَى-
ج هَيُولَيَات [هيل] : ماده اوّل- يونانى است-.
=الهَيُّولَى-
ج. هَيُّولَيَات [هيل] : مرادف (الهَيُولَى) است.
=الهَيُولَانِيّ-
[هيل] : منسوب به (الهَيُولَى) است.
=الهَيُولِيّ-
[هيل] : منسوب به (الهَيُولَى) است.
=الهَيُوم-
[هيم] : سرگردان.
=الهَيِي ء-
[هيأ] : مرادف (الْهَيِّئ) است:
خوش سيما و خوش هيكل.